Ана Јовковска: Човек без љубов би бил празен и зол

420
фотографија: Жарко Чулиќ

За стравовите, очекувањата и причините да се љуби, од друг агол со новинарката и авторка Ана Јовковска, непосредно пред промоцијата на нејзината втора книга „Ехо на слободата“, чијашто промоција ќе се случи на 12 април, во клуб-ресторанот на МКЦ, со почеток во 20 часот.

Карактерна особина што најмногу ја почитуваш е…?

– Капацитетот за љубов (или да љубиш). Нема збор за оваа особина. Ќе измислам сега – љубливост.

Денот е уништен кога…?

– Кога си мрзeлив.

Светот можат да го променат…?

– Добрите луѓе и нивната верба и борба дека трошка по трошка, или камче по камче работите се поместуваат на поправедно место.

Скопје има шанса да стане метропола само во случај на…?

– Во случај на културолошки багерски потфат.

Најсовршена од уметностите е…?

– Филмот! Затоа што ги синтетизира музиката, сликата, зборот…

Човекот без љубов би бил…?

– Човекот без љубов би бил празен и зол.

Немоќно се чувствуваш кога…?

– Кога не можеш да ги промениш работите кои не зависат од тебе туку од виши сили.

Kое годишно време би било цела година (кога би можела да бираш)?

– Цела година би била пролет, за да цутам секој ден.

Најголема храброст е кога…?

– Кога ќе се одлучиш да создадеш мало човече, за да го растеш во голем и добар човек.

Да умееме да се „ставиме“ во туѓи чевли е исто важно како…?

– Веројатно е и поважно од тоа да го гледаме светот низ наша диоптрија.

фотографија: Томислав Георгиев