Ана Голејшка: Без поезија светот би бил испеглана кошула што нема кој да ја облече и испоти

1774

Ана Голејшка е поетеса и активистка, една од основачите на хуманитарната акција „Ретвитни оброк“, како и на поетската манифестација „Астални проекции“. Годинава ќе биде објавена нејзината втора поетска книга „Напишан дом“.

Да се биде слободен значи…

– Да се љуби до бескрај. Да не се пополнуваат уплатници. Да не се плаќаат даноци.

Кога во реалноста не би постоеле ликови како од романи, животот би бил…

– Светло сив, како тажно глувче.

Асталот е место на кое…

– Пишувам, пијам, пеам, водам љубов, живеам!

Кога не би постоела поезијата, светот би бил…

– Испеглана кошула што нема кој да ја облече, нит испоти на свадба.

Храната не е луксуз, туку…

– Основна човечка потреба и се залагам да биде достапна за сите. Храната е мојата прва љубов.

Најтешко на светот е да создадеш…

– Чисто срце.

Да бидеш сам со себе е исто важно како и…

– Исто важно како и да се плива гол, да се готви за најдрагите, да се слуша кога некој раскажува убави нешта, да се биде со љубениот/та.

Отсуство на амбиција, но и голема амбиција значи…

– Македонија има отсуство на амбиција за важни нешта, но и голема амбиција за погрешни нешта. Прекрасни сме.

Скопје е град во кој…

– Живеам, се нервирам и го љубам. Отсекогаш.

Денот е музика кога…

– Таа ќе клоцне и ми кажува дека е тука.