Истражувањето покажа дека астронаутите на шестмесечна мисија доживеале губење на коскената маса еднакво на две децении на Земјата и дека патувањето во вселената исто така врши притисок врз кардиоваскуларниот систем и ја зголемува изложеноста на радијација.
Академските истражувања на астронаутите го открија разорното влијание на вселенското патување врз човечкиот скелет. Само околу половина од изгубените коски биле обновени една година по враќањето, што предизвика загриженост за идните мисии на Марс и на Месечината.
Подолгите мисии во вселената резултираа со зголемено губење на коскената маса и намалена веројатност за закрепнување. Губењето на коскената маса се јавува поради недостиг од гравитација во вселената, каде што коските што носат тежина на Земјата обично се бестежински. Истражувањето е спроведено на 17 астронаути, 14 мажи и три жени со просечна возраст од 47 години, кои летале на Меѓународната вселенска станица во последните седум години.
Екипажот беше од американската вселенска агенција НАСА, канадската и европската вселенска агенција и јапонската вселенска агенција. Тие работеа со истражувачки тим предводен од професорот Ли Габел од Универзитетот во Калгари, една година по враќањето на Земјата.
Девет члена на екипажот доживеале трајно губење на коскената минерална густина откако поминале помеѓу четири и седум месеци на вселенски мисии, пишува „Скај њус“.
– Астронаутите доживеаја значително губење на коскената маса за време на шестмесечните вселенски летови, загуба што би ја очекувале кај постарите возрасни лица во текот на две децении на Земјата, и повратиле само половина од таа загуба по една година на Земјата – вели професорот Габел за истражувањето, објавено во списанието „Саентифик репортс“.