Антологија на 500 вица за многу насмеани детски лица

276

Најубавите од илјадниците вицови што им ги кажував на многуте генерации деца во изминатите 30 години се собрани во оваа антологија, вели Китаноски

Нашиот познат хуморист Војче Китановски, кој е и голем пријател на децата, со кои другарува цели триесет години, неодамна ја издаде својата книга, со интересен наслов „Антологија на 500 најубави вицови за деца“.

– Драги деца, оваа книга ви ја посветувам вам, децата од Македонија, од градинките и училиштата, оние што во изминатите три децении беа мојата најмногубројна и најверна публика. Во неа, по мој избор, се објавени 500 најубави вицови за деца, шеги со кои сум ги забавувал љубопитните момчиња и девојчиња во градинките и училиштата, во театрите и домовите на култура, како и во многубројните телевизиски настапи, и како гостин во многу радио и ТВ-емисии, како „Ѕвон“ и Зимската рекреативна програма на МРТВ – вели Војче Китаноски во предговорот на книгата.
И навистина, илјадници деца сите овие години се негова верна публика, а како што ни откри, често на улица го запираат и повозрасните, велејќи дека пораснале со неговите шеги.

– Најубавите од тие илјадници вицови што им ги кажував на многуте генерации деца би сакал да ги слушнат и денешните ученици. Токму затоа го направив овој избор, пред сѐ раководејќи се од желбата да насмеам многу детски лица – вели Китаноски.
Инаку, тој досега издал девет касети и цедиња со вицови за деца, а ова е негова втора книга.

Војче е дипломиран шумарски инженер, а има и лиценца за туристички водич. Честопати е во улогата на водител на разни манифестации, на кои го повикуваат со својот хумор да ги насмее гостите.

Војче Китаноски е роден во 1055 г. во селото Крапа, Македонски Брод, за кое често знае да каже дека е најубавото место на светот.

– Токму во Крапа, јас како дете ги правев првите лудории и ѓаволштини и пред моите другари ги кажував и моите први имитации на познати телевизиски личности од тоа време, не ни сонувајќи дека тоа еден ден ќе биде моја професија. Во животот секогаш има и подеми и падови, но хуморот мора да биде наш постојан придружник, а јас сум пресреќен што сум еден од оние што им го разубавуваат сивото секојдневие на децата и возрасните веќе триесетина години – ни рече Војче Китаноски. 


Училишни шеги

– Влатко, дали препишуваше ти од Саше?
– Не, наставничке. Тој препишуваше од мене, но јас проверував дали точно напишал.

Филип, кажи ни што е ветер?
– Воздух на кој многу му се брза.

– Зошто задоцни на првиот час – го прекорува наставничката Марко од трето одделение.
– Наставничке, штом излегов од дома ме пресретна крадец и ме ограби.
– А што ти украде?
– Ми ја украде домашната работа!

На час по македонски јазик го прашува наставничката Кире:
– Како ќе кажеш: Александар и Петар имаат бернардинец, без да ја изговориш буквата „р“?
Кире се мисли и вели:
– Аце и Пеце имаат куче.

Ајде, Филип, кажи една простопроширена реченица, која ќе го содржи и зборот шеќер.
– Ммм… Баба ми пие кафе.
– А каде е шеќерот?
– Во кафето.

Зошто Аце стои пред огледало со затворени очи?
– За да види како изгледа кога спие.

Малиот Томе сакал да стане ловџија и да се зачлени во ловечко друштво. Му рекле дека ќе го примат ако наброи пет животни.
Томе размислува и вели:
– Лисица, волк и три мечки.

– Која личност освен хумористот се обидува секогаш да ве насмее?
– Фотографот.

Од книгата
„Антологија на 500 најубави вицови за деца“
на Војче Китаноски